درخت های همیشه بهار رو دوست ندارم. مثل آدم هایی که همیشه کمرشون راست است و انگار هیچ غمی خم نمی کندشان. همیشه سبز، همیشه برگ دار، همیشه سایه دار. تابستان و زمستان ندارند. کسی با تبر به جونشون نمیفته. اما هیچ وقت میوه ندارند. اما هیچ وقت کسی را با شکوفه سورپریز نمی کنند.
بایگانیِ 1 فوریه 2010
همیشه سبز
ارسالشده در مکاشفات در فوریه 1, 2010 | 2 دیدگاه »
چشمهایش
ارسالشده در مشاهده, برچسب زده شده عشق در فوریه 1, 2010 | بیان دیدگاه »
چشمهای نگرانش با تمام وجود از من خواهش میکنن که کمکش کنم. که راهی رو بذارم جلوی پاش که چیکار کنه. در دو بازه زمانی مختلف دو نفر رو دست داشت که چون تکلیف خودش رو نمیدونست که میخواد صرفاً دوست کسی باشه یا نه، بیخیال دوست داشتنش شده بود و ماهها بود که به [...]